The Fisher Body Craftsman's Guild เป็นโครงการเข้าถึงเยาวชนที่ได้รับการสนับสนุนจากองค์กร โดยนำเด็กชายและชายหนุ่มอายุ 12-20 ปีจากทั่วอเมริกามารวมตัวกันในการแข่งขันศิลปะอุตสาหกรรมผสมผสานและการค้นหาพรสวรรค์ของเจนเนอรัล มอเตอร์ส

โฆษณาสำหรับการแข่งขันถูกลงไว้ในสิ่งพิมพ์และนิตยสารชั้นนำประจำวัน ผู้เข้าร่วมกรอกคูปองและได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับวิธีการสร้างและผลิตรถจำลองเพื่อส่งผลงาน โมเดลจำเป็นต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดที่เข้มงวด และผู้เข้าร่วมได้ลงนามในบัตรจำนำที่ระบุว่าผลิตภัณฑ์นี้เป็นผลงานของเขาเอง บุตรของพนักงานเจนเนอรัลมอเตอร์สได้รับอนุญาตให้กรอก แต่เมื่อคัดเลือกผลงานของบุตรหลานของพนักงาน GM จะได้รับรางวัลซ้ำ

ทุนการศึกษาระดับวิทยาลัยที่เอื้อเฟื้อมอบให้กับผู้ที่แสดงให้เห็นถึงทักษะทางเทคนิคสูงสุดในการสร้างโค้ชนโปเลียนโมเดลจิ๋วขนาด 1:18 (พ.ศ. 1930 - 1947) ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับโลโก้ของฟิชเชอร์ บอดี้ หรือโมเดล "Dream Car" ที่สร้างด้วยรอยขีดข่วนขนาด 1:12 โดยผสมผสาน แนวคิดการออกแบบสไตล์ดั้งเดิมของตนเอง (พ.ศ. 1937-1968)

การแข่งขันดังกล่าวได้รับการตอบรับอย่างดีและการประชาสัมพันธ์ สร้างความฮือฮาและเป็นที่รู้จักอย่างดีเยี่ยมสำหรับสาขาที่กำลังพัฒนาด้านการออกแบบอุตสาหกรรม สิ่งนี้กลายเป็นความสำเร็จในทางปฏิบัติสำหรับอุตสาหกรรมยานยนต์ เนื่องจากแผนก Fisher Body ได้ว่าจ้างผู้สำเร็จการศึกษาจากกิลด์มากกว่า 200 คน และกว่า 35% ของผู้สำเร็จการศึกษาด้านการออกแบบของ GM เป็นผู้สำเร็จการศึกษาจากกิลด์ ฟอร์ด ไครสเลอร์ สตูดิโอออกแบบอิสระ และผู้รับเหมาก่อสร้างตัวถัง เช่น Budd และ Murray ก็จ้างผู้สำเร็จการศึกษาจาก Guild ด้วยเช่นกัน

ความสำเร็จของโครงการนี้ลดหลั่นในต่างประเทศมาสู่การถือครองของ GM ในยุโรปและออสเตรเลีย และกินเวลาในยุโรปจนถึงปี 1979

พ.ศ. 1968 ถือเป็นจุดสิ้นสุดของโครงการในสหรัฐอเมริกา เนื่องจากผู้บริหารของ GM ตัดสินใจว่าต้นทุนและผลประโยชน์ยังไม่เพียงพอ และวิทยาลัยจำนวนมากขึ้นได้สร้างโปรแกรมการออกแบบอุตสาหกรรมที่แข็งแกร่ง ส่งผลให้ผู้สำเร็จการศึกษาที่มีทักษะมากขึ้น

แหล่งที่มา:

เฟเรนส์, เวย์น. -ระลึกถึงสมาคมช่างฝีมือชาวประมง” 2021
ชไรเบอร์, รอน. “บล็อกข่าวความจริงเกี่ยวกับรถยนต์” 2012.
“ช่างฝีมือฟิชเชอร์บอดี้” เจเนอรัลมอเตอร์ส 1983
ยาโคบัส, จอห์น แอล. “สมาคมช่างฝีมือฟิชเชอร์บอดี้".